ไม่มียาที่ออกแบบมาเพื่อรักษา

ไม่มียาที่ออกแบบมาเพื่อรักษา

อีกครั้งยาที่มีอาการเป็นยาพิษไม่ใช่ยารักษา
ไม่มียาใดในโลกที่ผลิตขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ในการรักษาให้หายขาด
แพทย์ส่วนใหญ่ยังไม่เข้าใจเรื่องนี้
นั่นเป็นเพราะความคิดของพวกเขาไม่ได้เปลี่ยนไปและพวกเขาเป็นทาสที่ถูกล้างสมองมากที่สุด

สิ่งที่สอนในมหาวิทยาลัยและโรงพยาบาลกำหนดให้เป็น "การระงับ = การรักษา" โดยใช้ยารักษาตามอาการ
ดังนั้นในความคิดของพวกเขาพวกเขาให้คำจำกัดความว่าการรักษาไว้ในโรงพยาบาลเป็นการรักษา
แน่นอนว่าหมอบางคนสงสัย
อย่างไรก็ตามความเป็นจริงก็คือแพทย์เกือบทั้งหมดไม่ต้องการที่จะสงสัย
หากคุณสงสัยจริงๆแพทย์มักจะหนีจากประกันสุขภาพ

ตัวอย่างเช่นดำเนินการที่คลินิกที่จัดหาเงินทุนด้วยตนเองหรือเพื่อปรับปรุงตัวเองและรักษาด้วยการรักษาที่ไม่แสดงอาการ
แพทย์ 90% ในโลกนี้เป็นแพทย์ที่ทำงานหรือเป็นผู้ประกอบวิชาชีพด้านการรักษาพยาบาล
มนุษย์ให้คำจำกัดความว่าโดยพื้นฐานแล้วพวกเขาได้รับการเยียวยาในสภาพที่พวกเขายังคงใช้ยาและรักษาไว้
เรียกว่า "การให้อภัย"

การให้อภัยเป็นการบรรเทาอาการชั่วคราว
อาจหายได้เหมือนเดิม แต่ในบางกรณีก็เป็นอาการที่อาจเกิดขึ้นอีก
ไม่ใช่ "การบรรเทาทุกข์ = การรักษา"
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการสับสนระหว่างการให้อภัยกับการรักษา แต่ในที่สุดผู้ป่วยรายนั้นมักจะถูกวางยาและอาการแย่ลง
และด้วยเหตุนี้จึงไม่น่าแปลกใจเลยที่การหยุดยาจะทำให้อาการแย่ลง

เนื่องจากเป็นเพียงการระงับและให้การรักษาตามอาการหลายคนจึงมีอาการแย่ลงเนื่องจากปฏิกิริยาดังกล่าว
การถอนยาจิตเวชก็เช่นกันและการฟื้นตัวของสเตียรอยด์ก็เช่นกัน
เป็นเรื่องธรรมดาที่เซลล์มะเร็งจะตอบสนองด้วยยาต้านมะเร็งและก็เหมือนกันสำหรับการสร้างแบคทีเรียที่ดื้อยา
พวกเขาทั้งหมดทำสิ่งเดียวกัน
ฉันมีเพียงความคิดที่จะกำจัดมันดังนั้นในที่สุดฉันก็ทำสิ่งที่ไม่ดีขึ้นต่อไป